Polowanie na Gnu [Bastet i Hektor]

[Hektor]

///Początek pościgu, od tego momentu mamy 4 tury


Plan był dobry, jednak jego wykonanie już nieco gorsze. Obserwując atak lamparcicy Hektor miał wrażenie, że uda jej się trafić, jednak gnu w ostatniej chwili zmieniło kierunek. Hektor postanowił to wykorzystać i rzucił się z pazurami w miejsce, gdzie lada moment powinien się znaleźć roślinożerca.

► Pokaż Spoiler

Rzut na waleczność (65)

Hektor wyrzuca 3d100:
18, 61, 50

3 sukcesy, gnu otrzymuje 18 pkt obrażeń

Tym razem jego plan poszedł bezbłędnie i ostre jak brzytwa pazury przeorały ciało roślinożercy. Brązowy uśmiechnął się i chociaż z powodu ataku wytracił prędkość i na moment został w tyle, to widok krwawiącej ofiary zmotywował go do podkręcenia tempa.

@Bastet

[Bastet]

Tak jak i widok krwawiącej ofiary zmotywował Hektor, tak i zmotywował Bastet i szybko nadrobiła te ostatnie kilka długości jej ciała, by dobiec do gnu. Wcześniejsza zasadzka na szyję się nie udała, a trzeba było wciąż zwolnić zwierza - gdy dobiegła do jego tyłu, skierowała się bardziej w stronę jego boku, by nie dostać znowu kopa. I skoczyła z wyciągniętymi pazurami.

Rzut na waleczność - atak (50 + 20 do trafienia za Znak Łowcy)

Bastet wyrzuca 3d100:
48, 57, 45

3 sukcesy

Udało jej się uczepić antylopy tak jak planowała, przy okazji łapiąc ją także zębami, by trzymać się jej jak najbardziej mogła i spróbować ją powalić swym ciężarem ciała. "Wspinanie" się w ten sposób na ofiary było widocznie jej lamparcim sposobem polowania.
Gnu znacznie zwolniło, aż w końcu stanęło w miejscu - wciąż jednak się szarpało i wierzgało, próbując zrzucić z siebie Bastet a także odgonić lwa pod groźbą kopniaka czy dźgnięcia rogiem.

Zadane obrażenia: 15 + 10 za Znak Łowcy
Gnu -25 HP

Pozostało 27 HP

tura 1/4

@Hektor

[Hektor]

Hektor nie spodziewał się aż tak efektownego ataku i co by nie mówić, w tym momencie Bastet mu zaimponowała. Zamiast tracić czas na pochwały, lew postanowił wykorzystać wypracowaną przez nią sytuację. Jako, że gnu było unieruchomione, lew postanowił podbiec do unieruchomionego roślinożercy i spróbować wgryźć się w jego szyję.

► Pokaż Spoiler

Rzut na atak (waleczność)

Hektor wyrzuca 3d100:
92, 80, 62

1 sukces, Hektor nie trafia

Lew nie miał pojęcia jak to się stało, że nie trafił unieruchomionego roślinożercy. Zamiast na szyi, jego zęby zatrzasnęły się na porastającej gardło szczecinie, skutkiem czego brązowy szybko zwolnił uścisk i zaczął wypluwać odgryzioną sierść.

@Bastet

[Bastet]

@Hektor

Samica w żarze walki, polowania, nie zauważyła nawet poczynań Hektor - a może zauważyła, ale jakoś jej to niemalże od razu umknęło. Była zbyt skupiona na gnu. Teraz próbowała przemieścić się tak - wciąż nie puszczając za bardzo zwierza, by ten znów nie zaczął gnać - by znaleźć się bliżej szyi. Przy okazji wyciągnęła swoją w gotowości z zamiarem pochwycenia tej antylopiej.

Rzut na waleczność - atak (50 + 20 do trafienia za Znak Łowcy)

Bastet wyrzuca 3d100:
54, 88, 84

Manewr ten niestety nie wyszedł, bo antylopa poruszyła się znacznie gwałtowniej, skierowała łeb w jej stronę i zamachnęła się rogiem. Bastet zmuszona była puścić i odskoczyć, by nie odnieść kolejnych obrażeń. Poruszyła wściekle ogonem niczym z bicza, gdy zwierzę zaczęło uciekać - choć to już biegło jakby z mniejszą siłą, widocznie powoli opadając z sił, krwawiąc. Mimo wszystko wola walki o życie gnała je do przodu.
A lamparcica na powrót rzuciła się w pogoń.

Tura 2/4

[Hektor]

Lew miał nadzieję, że swoją ostatnią akcją nie skompromitował się zbytnio przed lamparcicą. Kiedy skończył już pozbywać się sierści z pyska ujrzał, że czarnej również nie idzie najlepiej. Jak widać obydwoje mieli dzisiaj pecha.
Widząc jak krwawiący roślinożerca próbuje im umykać, Hektor rzucił się w pogoń.
Tym razem to on postanowił wskoczyć kopytnemu na grzbiet.

► Pokaż Spoiler

Rzut na atak (waleczność):

Hektor wyrzuca 3d100:
74, 7, 40

2 sukcesy, gnu otrzymuje 18 pkt obrażeń

Hektor wskoczył na grzbiet gnu i wbił zęby w jego kark. Lew był na tyle ciężki, że osłabiony roślinożerca przewrócił się pod jego ciężarem i wylądował na boku razem z lwem uczepionym jego karku. Pomimo beznadziejnej sytuacji, kopytny wciąż próbował się wyrwać, wymachując przy tym nogami na wszystkie strony.

@Bastet

[Bastet]

Bastet dobiegła do lwa oraz powalonego gnu z zamiarem wbicia kłów w gardło tego drugiego, by zakończyć jego żywot w możliwie najszybszy sposób. Choć musiała zachować ostrożność, by nie dostać z kopyta, gdy zwierzę tak nimi wymachiwało w ostatniej obronie.

Rzut na waleczność - atak (50 + 20 do trafienia za Znak Łowcy)

Bastet wyrzuca 3d100:
14, 18, 39

I dorwała się w końcu do gardła zdobyczy, zaciskając na niej silnie szczęki, podpierając się łapami o jego szyję i trzymając... trzymając... łapami jak i paszczą. Ruchy antylopy spowolniły, a krótko po tym kompletnie zniknęły. Bastet trzymała jeszcze przez moment, jakby dla pewności, a po tym wstała, oblizując pysk. Otrzepała futro.
- Niezły skok. - skomentowała ostatni wyczyn Hektor, spoglądając na niego nieco zasapana. Rytm serca i oddech powoli się uspokajały. - To teraz możesz zademonstrować mi to całe... oprawianie, pozyskiwanie i tworzenie, tak? Trzeba to zrobić przed jedzeniem? - Przekrzywiła lekko głowę w bok niczym zaciekawione kocię. Efekt jeszcze dodatkowo potęgowały jej dość szeroko otwarte ślepia.

Gnu -25 HP
Gnu umiera

@Hektor

[Hektor]

Resztkami sił gnu próbowało się wyrwać jednak było bez szans w starciu z dwójką drapieżników. Bastet dokończyła dzieła przegryzając gardło zdobyczy, kończąc tym samym polowanie. Kiedy ofiara skonała, Hektor dźwignął się z ziemi, po czym usiadł obok czarnej.

► Pokaż Spoiler

rzut na obrażenia

Hektor wyrzuca 2d10:
8, 1

-Ach, cudowny Krąg Życia. Lew zabija gnu, zjada je i robi sobie z jego skóry gustowną torebkę...- rzucił sam do siebie, po tym jak wylizał swoje rany i zwrócił pysk w kierunku Bastet.
Pochwała ze strony czarnej przyjemnie połechtała jego ego, wiec lew sam postanowił nie być jej dłużnym.
-Dzięki, ty również nieźle wypadłaś- odparł, powstrzymując się przy tym, żeby dodać "Jak na lamparta". Udane polowanie było dobrym powodem, żeby odpuścić sobie rasistowskie przytyki. Zwłaszcza, że ta tutaj była całkiem w porządku.
-Koniecznie. Podczas wyszarpywania kawałków mięsa łatwo zniszczyć skórę- powiedział, po czym przyjrzał się zwierzynie swoim fachowym okiem. Tak, z całą pewnością, da się z tego sporo wyciągnąć.
-A może sama chciałabyś spróbować?- zaproponował, jednocześnie posyłając czarnej przyjacielski uśmiech.
Nie czekając na jej odpowiedź, lew przejechał pazurem po skórze roślinożercy.
-Zacznijmy od ściągnięcia skóry. Za pomocą pazurów spróbuj naciąć ją w zaznaczonych przeze mnie miejscach. I pamiętaj, żeby się nie spieszyć, bo będziemy musieli upolować kolejne gnu- dodał żartobliwie, po czym sam skupił się na pozyskaniu ścięgien. Lew ostrożnie ściągnął skórę z nóg roślinożercy i za pomocą pazura, ostrożnie wyciął cztery ścięgna. Kiedy już z tym skończył, wrócił do Bastet.
Zielonooki sam wykonał kilka nacięć pazurem, jednocześnie pilnując czarnej, a w razie potrzeby, delikatnie nakierowywał jej pazury we właściwe miejsce.

@Bastet

[Bastet]

- Brzmi jeszcze dziwniej, gdy mówisz o tym w ten sposób... - mruknęła na słowa lwa o Kręgu Życia i torebkach, odchylając lekko uszy do tyłu. Rzemieślnictwo było dla niej czymś... raczej nienaturalnym? Zwłaszcza jeśli chodziło o polowania, by pozyskiwać z nich części zwierząt do robienia sobie torebek i innych cudów. Jednak mimo tego wciąż była tą dziwnością jakoś tak osobliwie zafascynowana.
Posłała lwu lekki, na tyle lekki, że ledwo widoczny uśmiech na wypowiedzianą pochwałę. Trochę już zdążyła się skarcić w duchu za to, że w pewnym momencie gnu jej się wywinęło spod pazurów i kłów. Choć to drobne niezadowolenie z niej szybko ulatywało - w końcu udało im się całkiem sprawnie powalić zwierza mimo tego.
Skinęła głową na pytanie Hektor - i to z błyskiem w różnokolorowych ślepiach. Obserwowała uważnie jego ruchy, strzygąc uszami z zainteresowaniem.
- Może nie zrujnuję skóry. - powiedziała raczej lekkim tonem, który zdradzał powoli budującą się w lamparcicy ekscytację. Zaraz przysiadła obok i wyciągnęła łapę z pazurami. Zaczęła powoli nacinać skórę w wyznaczonych przez rzemieślnika miejscach. - Na szczęście cierpliwości mi nie brakuje.
"Zwykle", dodała w myślach. Choć były to nieczęste przypadki. Polowania nauczyły ją cierpliwości.
Czasami jej łapa zastygała w miejscu, gdy ta obserwowała, co robił Hektor.

@Hektor

[Hektor]

Hektor wyczuł ekscytację, która pojawiła się w głosie czarnej. Z jednej strony lew cieszył się, że udało mu się ja zainteresować, z drugiej zaś bał się, że pod wpływem emocji poharata materiał. Dla samego lwa tworzenie przedmiotów było sposobem na odcięcie się o świata, zapomnienie o wszystkich zmartwieniach i pozwalało mu na jakiś czas wznieść wokół siebie mur, którym mógł odgrodzić się od reszty świata.
-Doskonale, podobnie jak w przypadku polowania tutaj cierpliwość to podstawa- odparł, posyłając jej przy tym delikatny uśmiech. Kiedy Bastet skończyła już nacinać skórę, Hektor przyjrzał się jej pracy, z uznaniem pokiwał łbem, po czym wykonał jeszcze kilka nacięć, a następnie oddzielił skórę od zwierzęcia. W ten sposób lew otrzymał dużą skórę.
-Świetnie, pierwszy krok za nami. Podzielę tę skórę na dwie części i każde z nas będzie pracowało na swoim kawałku- powiedział, po czym pazurem wyznaczył linię wzdłuż materiału, a następnie zaczął powoli rozkrajać skórę na dwie równe części. Kiedy skończył, podał jedną z połówek Bastet a drugą zachował przy sobie.
-W takim stanie skóra nie nadaje się jeszcze do wykorzystania. Musimy usunąć z niej resztki mięsa- powiedział po czym rozejrzał się po otoczeniu. Nagle na pysku lwa błysną szeroki uśmiech a czarna mogła zobaczyć, jak Hektor dzierży w łapie niewielki kamień.
-Zwykle rzemieślnicy korzystają z bardziej profesjonalnych narzędzi, ale w tej sytuacji będziemy musieli improwizować. Znajdź sobie podobny kamień, ważne żeby nie był zbyt ostry, żeby przypadkiem nie uszkodzić skóry, po czym rób tak jak jak-powiedział, po czym przejechał kawałkiem skały po wewnętrznej części skóry, ściągając z niej w ten sposób reszty mięsa.

@Bastet

[Bastet]

Gdy lew pokiwał łbem z uznaniem, zmieszała się nieco, choć tego po sobie nie pokazywała - no, może byłoby widać, jakby się przyjrzeć. Zawstydziła się trochę? A to była akurat nowość. Nie spodziewała się sukcesu po pierwszych próbach. Widać jednak cierpliwość, pazury oraz szczęście jej sprzyjały. Spoglądała, jak większy kotowaty wykonywał kończące nacięcia i jak łatwo skóra odchodziła teraz od zwierzęcia.
Już miała pytać, co miał na myśli przez pracowanie na swoim kawałku - bo na pewno nie czuła się gotowa, by robić jakieś torby! - jednak zamiast tego postanowiła poczekać na dalsze słowa swego... nauczyciela, dalej obserwując to, co ten robił. Ułożyła przed sobą połowę skóry.
- Narzędzi z kości? - zapytała, przypominając sobie nagle słowa Hektor na ich poprzednim spotkaniu. Następnie pokiwała głową i zaczęła rozglądać się za kamieniem. Odeszła od ich improwizowanej, otwartej pracowni może nie na długo, ale... Tu miała dylemat. Przyniosła trzy kamienie o różnej ostrości i popatrzyła pytająco na Hektor. Nie miała pewności, jaki nie okazałby się być zbyt ostry. Jeszcze nie.
- Nigdy nie używałam żadnych narzędzi. - oznajmiła, odchylając nieco uszy do tyłu.
Dopiero, gdy lew wskazał jej najodpowiedniejszy kamień, ta zabrała się za papugowanie tego co robił. Jej ruchy były jednak bardzo powolne, jakby bała się zniszczyć skórę, gdyby nieco przyśpieszyła. Ale może przy nauce było to lepsze. Czas na wprawę jeszcze przyjdzie.

@Hektor